Usuwanie zębów

Jeden z najgorszych momentów, czyli wyprawa do stomatologa niestety czasami musi zakończyć się ekstrakcją zęba, czyli jego usunięciem. Jakie są najczęstsze przyczyny takiego stanu oraz jak wygląda sam zabieg, przedstawiamy poniżej.

Mimo że w ostatnich latach doszło do bardzo dużego rozwoju w dziedzinie stomatologii i najczęściej dzięki najnowszej technologii i obecnie stosowanym materiałom stomatologicznym udaje się odzyskać wiele zębów, to niestety istnieją również przypadki, gdy jest to niemożliwe. Dzieje się tak głównie za sprawą zaniedbań ze strony pacjenta, który bagatelizował pierwsze objawy próchnicy. O tym, czy konieczna jest ekstrakcja decyduje wywiad lekarza z pacjentem oraz zdjęcie RTG. Głównie wskazania do usunięcia zęba to:

  • zaawansowane stany zapalne przyzębia,
  • utrata podparcia kostnego zęba,
  • wskazania związane z leczeniem ortodontycznym.

Sam zabieg po wcześniejszym wywiadzie i zdjęciu RTG potwierdzającym potrzebuję usunięcia zęba jest najczęściej bardzo prosty i bezbolesny ze względu na zastosowanie miejscowego znieczulenia. W pierwszym etapie stomatolog zrywa więzadło okrężne otaczające ząb. Następnie nakłada specjalistyczne kleszcze i doprowadza do zwichnięcia zęba. Następuje to poprzez przerwanie włókien ozębnej. Wówczas ząb oddziela się od kości. W końcu po wyżej wspomnianych czynnościach lekarz jest w stanie wyciągnąć zęba z zębodołu. Nie oznacza to jednak, że zabieg został zakończony. Zębodół musi zostać najpierw dokładnie oczyszczony, tak by nie pozostały w nim resztki związane ze stanami zapalnymi, czy też fragmenty zęba, korzenia czy kości. Na koniec rana zostaje opatrzona za pomocą jałowego gazika, który pacjent przez około 20-30 minut powinien zgryzać w celu zatamowania krwawienia. Czasami dochodzi jednak do sytuacji, gdzie niezbędne jest zszycie rany.